عبدالواجد بلوچ

من آ وھداں پراموش نباں کہ من وتی گلامی سک باز نزیک ءَ مارتگ ات. اے ھما وھد ات کہ من دومی رندا سیاہ ءُ تہاریں زندانانی آماچ کنگ بوتاں… مناں 13 فروری 2012 ءِ آ روچ شرّی ءَ یات انت کہ من یک سہتے بیھال اتاں کہ منی سرڈگارے دلبندے سرا زور آورانی پاد ایر انت…. پرچہ کہ یک آنچیں ھیالی ءَ گوں گردان اتاں سارتیں گوات ءُ شاھگانیں زمین ءِ زیبائی کوھانی سبزہ زار ءُ کلگانی چمّگ مناں جنت ءِ ترانگ ءَ گیجگ ءَ اتاں…….. مناں گمان نیست ات کہ لہتے ساھتاں رند من گلامی ءِ یک انچیں دراجیں ساھتانی آماچ باں کہ ھودا مردم چہ انسانی کٹّ ءَ در کئیت. من وھدے وتی ھلک ءَ چہ رھادگ بوتاں کہ مرچی رواں زربارے نیمگ ءَ کہ یک وھدے منی ھمبل منی دوست منی برات گونگیں سنگت شہید زبیر ءِ کندگ ءُ مھر پہ مناں سوگات بیتگ انت……….. من چہ تربت ءَ وین ءِ گپت دیم پہ گوادر ءَ…. سپر سک وش ات دشت ءِ ندارگ تلارے کوہانی ٹلانی دراجی ءُ آپانی چمّگ وھدے من دیستاں مناں کماش سعادت مری ءِ کسہ گیر اتک وھدے تلارے ھوٹل ءِ کرّا وین ءَ دمے بالا کنگ ءَ سہتے داشت تہ کلیں مساپر دیم پہ ھوٹل ءَ رھادگ بیتاں……. بلے من ھما سبز آپ ءِ کرّا شتاں دست ءُ دیم کُت سھتے نشتاں گڑا مناں انچو گمان بیت کہ کماش سعادت مری ءُ آدگے ملّیں مزارانی پاد برمش منی گوشاں کپت انت اے ھمے نزیک گوْراں وتی نگرہیں جان اش پہ ماتیں زمین ءِ رکھینگ ءَ ندر کتگ انت اش…مناں کمّے ھم اے ھیال نیتک کہ اے وابانی گندگ ءُ وتی ملیں مزارانی گیر آیگ ءَ رند لہتے پندانی برّگ ءَ رند سیاہ ءُ تہاریں کوٹیانی تہنائی ابیتکی گلامی منی ودار ءَ انت. من ھمے ھیالانی دنیا ءَ اوژناک کنان اتاں.
سنگت ءُ سنگت بیا بیا زوت کن کہ نی گاڑی در کئیت!
گشے من پدّرہ اتاں پرچہ کہ اے آواز گاڑی کلینڈریگ ات……
من شتاں گاڑی نیمگ ءَ بلے مناں انچو مار ات کہ تلارے کوھاں چہ یک وشبوئے تالان انت مناں وتی نیمگ کشّان انت!
من کہ گاڑی ءَ سوار بیتاں وھدے گاڑی روان ات دیم پہ گوادر ءَ میانے سرمگیں ءُ دراجیں کوھانی زیبائی ءَ چہ من یک مھرے گندگ ءَ اتاں تہ من انچو مار ات کہ بیت کنت پلاں کوہ ءِ پشت ءَ نرمزاریں ملّانی سنگر انت کہ پہ دائمی گلامی ءِ ھلاپ ءَ سنگر اش گپتگ انت…… ھمے ھیال ءُ پگرانی بورا تاچینان اتاں ھچ سما اوں نبیت کہ کدی گوادرے زیرو پوائنٹ اتک….. من ڈرائیور ءَ پیسرا گوشتگ ات کہ مناں گوادر زیرو پوائنٹ ءَ ایر کن…. پمشکہ مناں اے سما نیست ات پرچہ کہ من وتی سرڈگارے ندارگانی تہا انچو گار اتاں گڑا مناں ڈرائیور ءَ چہ منی ھیالانی دنیا ءَ در کت ءُ گوادر زیرو پوائنٹ ءَ سر کت.. من چہ گاڑی ءَ ایر اتکاں نشتاں کمے ھمدا ٹول پلازہ ءِ کرّا وھدے من کوسٹ گارڈے وردی پوشیں سپاھیگ دیستاں ءُ آھانی بولی منی گوشاں کپت تہ من مار ات کہ اے ھیالانی دنیائے ترّ ءُ گرد ءُ کوہ ءُ کلگ ءُ ندارگانی مھر وشی زیبائی کُل لگتمال انت پرچہ دری مردم مئے سرا راج کنگ ءَ انت…. ھمے پگر ءُ وسواس آں مناں انگرّ کتگ ات تہ بس ءِ اتک من دست دات کہ “واجہ مناں پسنی ءَ رؤگی انت”گشت اش کہ دو سد کلدار گراں من دات انت ءُ سوار بوتاں دیم پہ شہید زبیر ءِ ھلک ءَ…….. وھدے کہ من پسنی زیرو پوائنٹ ءَ ایر اتکاں مناں سما نیست ات کہ کمّے ساھتاں رند من وتی ھما زندے نیمگ ءَ سپر کناں کہ ھفتاد سال انت منی راج منی ڈیہہ منی ہر ساہ دار ءُ گونگ دام ھمے زندے دردانی وڈالیگ انت…
من بس ھمے دیست کہ زور آورانی یک ویگو گاڑی ءِ اتک پنچ سلاہ بندیں مردماں مناں انگرّا کت یکی ءَ مناں انچیں شاہماتے جت گشے منی درد عرش ءَ جنزاں بیت انت “من پہ یکین نی پھم ات کہ واگن من گلام آں نا مناں واب گندگے اجازت است ءُ نئے کہ وتی بامردانی یات کنگے ھک.ھمے سوب ات کہ کمّے دیر ءَ وھدے منی چمّ پچ بیتاں تہ من دیست کہ یک کسانیں کوٹی یے تہا سیاہ ءُ تہاری انت ءُ منی چپ ءُ چاگرد ءَ آ دگے کوٹیاں واہ ءُ زاری انت ءُ کمے کنزگے جہد کت من تہ ماں سما بیت کہ من درداں سک دست کہ وھدے من وتی بالاد ءَ سمار ات تہ مناں سما بیت من ھونین آں…….. !

Advertisements